GroenFront!



GroenFront! en Anarchisme (Herman)

Groenoord Macho Oord


Groen Front en Anarchisme



Vanaf het prille begin ben ik betrokken geweest bij GroenFront! In eerste instantie hield ik me bezig met het organiseren van acties. Later besteedde ik meer aandacht aan zaken als publiciteit, geld regelen, nieuwsbrief schrijven, info-avonden geven en workshops voorbereiden. Gedurende het nu bijna twee jarige bestaan van GroenFront! ben ik tegen verschillende moeilijkheden aangelopen.

In principe is GroenFront! alleen maar een naam die iedereen kan gebruiken om axie onder te voeren, zolang deze of gene zich maar houdt aan drie principes: eerste eerst, geen compromissen en geen geweld. Het resultaat was meestal een geweldloze directe axie tegen de aanleg van snelwegen, bruggen, parkeergarages en havens. Over de politiek aard van GroenFront! hebben wij als initiatiefnemersters geen afspraken gemaakt. De bedoeling was namelijk dat deze axie-methode aan zou slaan bij een brede groep mensen. Dus de gemiddelde CDA, PvdA en VVD bewoners uit de buurt kunnen meedoen, maar ook linkse milieu-activisten.

Desalniettemin valt er wel het een en ander te zeggen over anarchisme binnen GroenFront! Om te beginnen waren de voorbereidende vergaderingen redelijk anarchistisch. Er was ruimte voor iedereen om te doen wat hij of zij wilde doen aan de organisatie of axies. Het kwam er vaak op neer dat een kleine groep mensen een axie voorbereidde, en vervolgens een hoop mensen erbij ging zoeken om aan de axie zelf mee te doen. Tijdens de axie-uitleg, vaak de avond voor de axie, was er duidelijk sprake van een organisatie en een luisterend publiek. Hierdoor ontstaat dan sen leen conflict tussen het betrokken willen zijn van de actievoerdersters bij de axie en het niet goed op de hoogte zijn van de axie zelf. Het blijkt heel moeilijk te zijn om op één avond alle details omtrent een axie te geven en vervolgens met dertig a veertig mensen een sluitend plan te maken. Wat we meerdere malen hebben meegemaakt is dat mensen zich hierdoor axie-vee gaan voelen. Daarbij komt nog het gevaar dat bepaalde mensen vaste rollen gaan krijgen, het kleine groepje organisatoren zal bijna automatisch zelf de rollen van pers- en politiewoordvoerders gaan vervullen. Gelukkig werd dit laatste minder doordat meerdere mensen in verschillende groepjes, axies gingen organiseren. Echter, de vraag die aan mij blijft knagen is eigenlijk waar de balans ligt tussen het hebben van een duidelijk axie-plan door een paar mensen verzonnen en een vaag plan wat met de hele club actievoerdersters op één avond ingevuld moet worden. Hoe voorkom je dat een axie-uitleg onbegrijpelijk en chaotisch wordt, maar mensen toch een bepaalde betrokkenheid kunt geven?

Tijdens de axies zelf was er wel een anarchistische sfeer. Mensen deden waar ze zelf zin in hadden, ze maakten muziek, schminkte gezichten, bouwde barricades of planten boompjes. Als de politie dreigde iets te gaan doen gingen we met de hele groep in een kring zitten om te bepraten wat we zouden gaan doen. We probeerden beslissingen te nemen waar iedereen het mee eens was. Door dit soort gebeurtenissen kreeg ik het gevoel dat we met elkaar axie voorden, en niet als een groep axie-vee die gecommandeerd werd door 'de leiding'.

Tenslotte vind ik een belangrijke anarchistische tint aan GroenFront! het beginsel dat iedereen de naam GroenFront! kan gebruiken voor geweldloze axies. Zo is er de mogelijkheid geschapen leuke en spontane axies te ondernemen, die een bepaalde extra waarde krijgen door ze onder één noemer te brengen.



Herman


Groenoord Macho-oord



Vrijstaat Groenoord nabij Ruigoord. Een axiekamp dat verzet pleegde tegen de aanleg van de Afrikahaven door de gemeente Amsterdam.

Te gek leek het mij om net als in Engeland en Duitsland nu ook in Nederland een heus axiekamp te hebben met boomhutten en tunnels. Na zelf regelmatig in 'Groenoord' te zijn geweest om het allemaal van nabij te aanschouwen, vond ik het helemaal niet zo 'te gek'.

Anarchisme en feminisme bleken daar vaak ondergewaardeerd begrippen. Alsof je een paar eeuwen terug in de tijd werd geplaatst. Met een klein beetje fantasie zag je ze lopen. De mannen met hun berenvellen en grote knuppels. Hoe stoerder hoe beter en hoe harder schreeuwen hoe beter. Yabbadabbadoo me Fred, you Wilma. Of leken sommige Wilma's ook wel er op een Fred.

Aan de andere kant riep het kamp bij mij ook wel associaties op van mannen uit een strafkamp die in tijden geen vrouw hadden gezien en al tijden droomden van Pamela-baywatch-Anderson of iets van die strekking. Er hingen nog net geen poster aan de bomen, of op het toilet.

De sfeer was nogal bepaald en je kon vaak niets anders doen dan je er uiteindelijk maar bij neerleggen of weg te gaan. Ik ben in de loop der tijd een hoop vrouwen en gelukkig ook mannen tegen gekomen die het daar niet zo leuk vonden, soms niet meer wilde komen of na het horen van verhalen al niet eens de moeite namen om überhaupt te komen.

Een vrouwen-axiekamp riep ik uit, dat moet er komen. Maar al die mannen dan die ook graag op een leuke, niet seksistische en anarchistisch manier een kamp willen draaien?? En zijn alle vrouwen wel zo o.k. Ik kom er maar niet uit. Wat me in ieder geval een leuk idee lijkt is om een keer een GrondFront axie te organiseren met alleen maar vrouwen. En laat me nog maar even in de waan dat we dan maar elkaar zullen luisteren, elkaar niet proberen te overschreeuwen, gevoel durven te tonen en gewoon lol zullen hebben. Ik heb er zin in! Jij ook? Misschien kunnen we tijden de Pinksterlanddagen bij elkaar gaan zitten of schrijft naar NVDA.



Vrienden van GroenFront

Postbus 85069

3508 AB Utrecht





Groetjes Carolien